Coğrafi dağılım.
Asteraceae, yaklaşık 24.000 ila 30.000 türü ve 1.600 ila 1.700 cinsi kapsayan, kozmopolit bir dağılıma sahip büyük bir çiçekli bitki ailesidir. Antarktika hariç her kıtada yetişirler ve taksonomik zenginlikleri en yüksek seviyeye ılıman ve yarı kurak bölgelerde ulaşır.
İkinci en büyük çiçekli bitki ailesidir. Çiçek aslında yüzlerce küçük çiçeğin bir araya gelmesiyle oluşmuş bir kömeç (kapitulum) yapısıdır.
Meyvelerin üzerindeki tüylü yapılar, sorguç adı verilen, değişime uğramış çanak yapraklardır. Bu yapılar tohumlara bir paraşüt görevi görerek rüzgarla uzun mesafelere taşınmalarını sağlamaktadır.
Enginar, marul, hindiba gibi sebzeler, ayçiçeği ve aspir yağları, stevia gibi doğal tatlandırıcılar bu familyadan gelmektedir. Aster, kasımpatı, dalya, kadife çiçeği ve zinya gibi sayısız süs bitkisi de bu takıma aittir.
Devedikeni İskoçya’nın, edelweiss Avusturya’nın, kasımpatı ise Japonya’nın kültüründe önemli bir yere sahiptir.
Ailenin en belirgin özelliği, tek bir çiçek gibi görünen yapının aslında yüzlerce minik çiçekten oluşan bir çiçek durumu (kömeç/kapitulum) olmasıdır. Kenardaki taç yapraklar böcekleri çekmek için evrimleşmiş kısır veya dişi dilsi çiçeklerdir. Ortadaki koyu kısım ise üremeyi sağlayan tüpsü çiçeklerden oluşur.
Bitki dünyasının en gelişmiş üreme mekanizmalarından birine sahiptir. Çiçeğin polen üreten organları (başçıklar) bir tüp oluşturur. Çiçeğin dişi organı (boyuncuk) bu tüpün içinden bir piston gibi yukarı doğru büyür ve polenleri dışarı iterek böceklerin gövdesine yapışmasını sağlar.
Bazı karınca türleri, yuvalarını bakterilerden ve parazitlerden korumak için aileye ait bitkilerin yapraklarını ve çiçeklerini toplar. Bu bitkilerin içerdiği ikincil bileşikler (terpenoidler) doğal birer dezenfektandır.
Asteraceae (Papatyagiller) tek, iki ya da çok yıllık otlar, çalılar, tırmanıcılar ve küçük ağaçlardan oluşan bir ailedir. Yapraklar almaşlı ya da zaman zaman karşılıklı, kenarları düz ya dişli, biçimleri loblu ya da bölünmüştür. Sitipül mevcut değildir. Çiçekçikler küçük ve kömeç (capitulum) adı verilen başlarda küme halinde olup bir ya da daha fazla seriden oluşan bitişik bırahteler (filari/phyllarium) tarafından çevrilmiştir. Nadiren çiçek başları birleşik olup bir ila birkaç çiçekli kömeçten oluşur. Kömeçler tek ya da bir başak, salkım, talkım, yalancı şemsiye ya da bileşik salkım halinde dizilmiştir. Çiçek tablası (recaptaculum), başka bir deyişle çiçekçiklerin çıktığı hazne genellikle dışbükey, zaman zaman koniksi ya da silindirik ya da bazen içbükey olup çukurlu ya da pürüzsüz ve çıplak, pullu ya da tüylü olabilir.
Her kömeçte bir ya da iki tip çiçekçik bulunmaktadır. Bunlar tek eşeyli ya da kısır ya da nadiren kömeç iki evciklidir. Dış çiçekçikler (radius) sıklıkla dilsidir. İçtekiler (discus) tüpsü ya da tüm çiçekçikler dilsi ya da tüpsüdür. Çanak üst durumlu, kalıcı bir sorguç (pappus) ile ya da zaman zaman dökülücü tüy, kıl, kılçık ya da pulladır. Taç (corolla) birleşiktir (gamopetalus). Uzun ya da kısa bir tüple, 4 ila 5 loblu ve düzenli ya da dilsi ve ve düzensizdir. Ercik (stamen) genellikle 5 adet olup taç tüpüne yerleştirilmiştir. İplikçikler (filamentum) serbesttir. Başçık (anthera), boyuncuk (stylus) tarafından çevrilmiş bir tüpe bağlı ya da nadiren serbesttir. Yumurtalık alt durumludur (epigynus). Meyve tek tohumlu bir kapçık (achenium) olup kendi kendine açılmamaktadır. Sıklıkla kalıcı sorguçlarla taçlanmış ve genellikle kurudur.
Asteraceae (Papatyagiller), Orkidegiller ile birlikte en kalabalık bitki ailesidir. Marul, ayçiçeği, enginar gibi mutfak değeri olan bitkiler bu aileye bağlıdır. Ayrıca civanperçemi, papatya, aynısafa gibi çok sayıda tıbbi değere sahip bitkiyi de barındırır. Tohum dağıtma stratejileri nedeniyle çok sayıda papatyagiller türü dünyanın tamamında işgalci durumdadır. İlimizde bunun en başat örneği Erigeron (şifaotu) cinsidir.



























































