OrtaçağTürk-İslâm uygarlığıtıbbi bitkiler bahçesi.
Hortus Medicus Turcicus, hortus est in quo plantae coluntur quae in mundo Islamico medio aevo atque in civitate Turcica Anatoliae cognitae et usitatae erant.
Tanım.
Hortus medicus turcicus, Ortaçağ İslam dünyasında ve özellikle Anadolu Türk uygarlığında bilinen, kullanılan ve yazılı kaynaklarda kayıt altına alınmış bitkilerin yetiştirildiği tematik bir araştırma ve kültürel miras bahçesidir. Bahçe, XIII–XV. yüzyıllar arasında Anadolu’da tanınan tıbbi, aromatik ve faydalı bitkilerin canlı koleksiyonunu oluşturmayı amaçlamaktadır.
Koleksiyon
Ortaçağ Anadolu ve İslam dünyasında bilinen başlıca bitkilerin canlı koleksiyonunu oluşturmak
Araştırma
Ortaçağ Türk ve İslam tıp literatüründe geçen bitkilerin botanik karşılıklarını araştırmak
İhya
Tarihsel bitki bilgisini deneysel olarak yeniden canlandırmak
Orijin
Anadolu’daki geleneksel bitki bilgisinin tarihsel köklerini ortaya koymak
“Denilir ki.”
Sapientes ornant terram ut sidera coelum
Esmâ-i edviyyede erbâb-ı lugatun nakline i’tibâr yokdur”
…
Kısaca
Amaç?
Bahçe, tarihsel botanik, etnobotanik ya da bilim tarihi çalışmalarını canlı bir koleksiyon aracılığıyla bir araya getirmektedir. Bahçede yetiştirilen bitkiler, yazılı kaynaklar ve bilimsel araştırmalar ışığında belirlenmiştir. Özellikle Ortaçağ Anadolu Türk tıp literatürü ve İslam dünyasının materia medica geleneği temel alınarak seçilmiştir.
Arka plan?
Ortaçağ İslam dünyası, özellikle IX–XIII. yüzyıllar arasında antik Yunan, İran ve Hint tıp ve botanik bilgisinin önemli bir kısmını korumuş ve geliştirmiştir. Bu dönemde yazılan eserler aracılığıyla bitkiler üzerine kapsamlı bir materia medica literatürü oluşmuştur.
Kaynak?
Anadolu’da XIII–XV. yüzyıllar arasında yazılan Türkçe tıp eserleri de bu bilgi geleneğinin devamı niteliğindedir. Bu eserlerde çok sayıda bitkinin tıbbi ve günlük kullanımı kayıt altına alınmıştır.