Coğrafi dağılım.
Cins Avrasya ve Afrika’ya özgüdür ancak günümüzde Amerika kıtasına da dağılmıştır.
Yaprakları hasar aldığında temiz, hafif sabunsu ve ferahlatıcı bir koku yaymaktadır.
Kurutulmuş sapları yakılarak çamaşır veya ev eşyalarındaki pire ve diğer böceklerden kurtulmak için bir tür tütsü olarak kullanılırdı.
Cins için önerilen yaraotu adını anlayamadık. Bilimsel adına da yansıyan meşhur pireotu adını, Tanacetum cinsine kaptırmış gibi gözükmektedir.
Pulicaria (Yaraotu) genellikle 20 ila 120 cm büyüyebilen tek ya da çok yıllık bitkiler ile çalılardan oluşan bir cinstir. Gövde diktir. Yapraklar tabanda ve/veya gövdede, almaşlı dizilişli, basit, genellikle sapsız ve yüreksidir.
Çiçek başları ufak ya da orta boydadır. İnvolukrum yarı küresel ila çansı ve 5 ila 10 mm çapındadır. Filariler kalıcı, 3 ila 4 sıra halinde ve uzunlukları farklıdır. Çiçek tablası düz ve pürüzsüzdür.
Dilsi çiçekçikler 20 ila 30 adet dişi ve verimli olup taç 1,5 ila 2 mm uzunluğunda ve sarı renklidir. Tüpsü çiçekçikler 40 ila 100 adet olup taç sarı renkli ve beş lobludur. Kapçık elipsoittir. Sorguç iki sıra halinde kalıcıdır.
Kocaeli’ndeki türler
Pulicaria dysenterica (Yara otu) genelde nemli bölgelerde görülen ve yaz ortasından güz başına kadar…
Read More
Pulicaria odora (Kokulu çayırotu) genelde makilik alanlarda görülen ve bahar sonundan yaz ortasına k…
Read More
Pulicaria vulgaris (Ak yaraotu) genelde orman sınırlarında görülen ve yaz başından güz başına kadar …
Read More