Coğrafi dağılım.
Caryophyllales takımı, yaklaşık 39 familya ve 12.500 tür içerir ve tüm ödikot çeşitliliğinin yaklaşık %6’sını temsil eder. Küresel olarak yaygın olmakla birlikte, öncelikle kurak, yarı kurak ve yüksek tuzlu ortamlarda yoğunlaşmışlardır. Bu da onları dünya çapında çöl, kıyı ve ılıman floraların bileşenleri haline getirir. Takım, devasa ağaçlardan ve sucul etçil bitkilerden minik yıllık otlara kadar uzanan morfolojik ve yaşam döngüsü adaptasyonlarıyla ünlüdür.
Kaktüsler, karanfiller, etçil bitkiler, ıspanak, pazı, kinoa ve kuzukulağı gibi birbiri ile alakasız görünen türleri barındıran kalabalık bir takımdır.
Güney Afrika çöllerinde yaşayan ve dışarıdan bakıldığında çakıl taşından ayırt edilemeyen ünlü Lithops cinsi bu takımdadır. Hayvanlar tarafından yenmemek için kusursuz bir taş taklidi (mimikri) yaparlar.
Türlerin çoğu betalain adı verilen kendine özgü pigmentler üretmektedir. Bu pigmentler kırmızı, mor veya sarı renkler verir. Diğer takımlardaki bitkilerde yaygın olan antosiyanin pigmentleri bu grupta genellikle bulunmaz.
Deniz kıyılarında ve tuz göllerinin kenarlarında yaşayan, adeta tuzla beslenen halofit bitkilerin büyük çoğunluğu (örneğin deniz börülcesi) bu takımın Amaranthaceae ailesine aittir.
Takım, etçil bitkilerin evrimleştiği en önemli gruplardan biridir. Sürahi bitkileri (Nepenthes), güneş çiçekleri (Drosera) ve Venüs sinekkapanı (Dionaea) gibi meşhur böcekçillerin hepsi bu takımda yer alır. Bu etoburların savunma mekanizmalarını avlanma için nasıl yeniden kullandıkları ilgi çekici konulardan biridir.
Kaktüsler bu takımın üyesidir. Kuraklığa karşı geliştirdikleri gövdede su depolama, yaprakları dikene dönüştürme ve geceleri CAM fotosentezi gibi ekstrem adaptasyon yetenekleri geliştirmişlerdir.
Gıda değeri bulunan ıspanak, pancar, pazı ve kinoa gibi bazı ünlü bitkiler bu takımdadır.
Caryophyllales (Karanfil takımı) ot, çalı, tırmanıcı ve ağaçlardan oluşan bir takımdır. Karanfil, kaktüs, horozibiği, ıspanak, pazı, deniz börülcesi, begonvil, şekerciboyası, madımak, labada, karabuğday, semizotu, ılgın ve nakıl gibi bitkileri bünyesinde barındırır.
Alkali ve kurak bölgelerde baskın bir takımdır. Aizoaceae dünyanın büyük bölümünde görülür ancak merkezi Güney Afrika ile Avustralya’nın ılıman ve çöl bölgeleridir. Keza Portulacaceae de geniş bir dağılımı sahiptir ancak Kuzey Amerika’nın kurak bölgelerinde zengin bir çeşitlilik gösterir. Bu durum Plumbaginaceae için de geçerlidir ve bu ailenin üyeleri de çoğunlukla deniz kıyıları ve diğer tuzlu alanlarda yaygındır.
Kocaeli’ndeki aileler
Aizoaceae (Makasotugiller) papatya benzeri çiçekleri ve etli yaprakları nedeniyle süs bitkisi olarak…
Read MoreAmaranthaceae (Horozibiğigiller) ekonomik değeri yüksek türün yanı sıra bir dizi süs bitkisini de ba…
Read MoreBasellaceae (Asmaıspanağıgiller) yumrularının protein ve karbonhidrat kaynağı olması nedeniyle tüket…
Read MoreCactaceae (Kaktüsgiller) Amerika kıtasına özgü olmakla birlikte küresel çapta ticareti yapılan meşhu…
Read MoreCaryophyllaceae (Karanfilgiller) çok sayıda popüler süs bitkisini barındıran kozmopolit ve kalabalık…
Read MoreMontiaceae (Montiyagiller) genelde etli bitkilerden oluşan ve özellikle yeni dünyanın ılıman kuşağın…
Read MoreNyctaginaceae (Begonvilgiller) özellikle tropikal kuşaklarda görülen ve çok sayıda türü süs bitkisi …
Read MorePhytolaccaceae (Şekerciboyasıgiller) tropikal kuşaklarda yayılış gösteren ve istilacı potansiyeli yü…
Read MorePlumbaginaceae (Kardikenigiller) çok yıllık otlardan oluşan ve genellikle tuzlu alanlarda yetişen bi…
Read MorePolygonaceae (Madımakgiller) yenilebilir ve tıbbi bitkilerin yanısıra bir dizi popüler süs bitkisini…
Read MorePortulacaceae (Semizotugiller) çok sayıda türü süs bitkisi olarak yetiştirilen, ayrıca bir dizi popü…
Read MoreTamaricaceae (Ilgıngiller) çöl ve deniz kenarı gibi kumlu topraklarda görülen ve bazı türleri süs bi…
Read More










