Coğrafi dağılım.
Phytolaccaceae, esas olarak tropikal, subtropikal ve ılıman bölgelerde yayılmış bir ailedir. En yüksek çeşitlilik, özellikle Orta ve Güney Amerika’da olmak üzere Neotropiklerde yoğunlaşmıştır.
Takımın birçok üyesi gibi, antosiyaninler yerine betalain pigmentleri üretir. Bu, bitkilere karakteristik kırmızı-mor renklerini verir ve familyanın kimyasal bir ayırt edici özelliğidir.
Bazı Phytolacca türleri, gösterişli çiçek ve meyveleri nedeniyle dünyanın çeşitli yerlerinde süs bitkisi olarak yetiştirilir.
Meyvelerinden elde edilen koyu koyu mor-kırmızı sıvı, yazı mürekkebi ve kumaş boyası olarak kullanılmıştır.
Familyanın neredeyse tüm üyeleri, memeliler için son derece zehirlidir. Kökleri, yaprakları ve olgunlaşmamış meyveleri; şiddetli kusmaya ve felce yol açabilen phytolaccatoxin ve saponinler içermektedir.
Phytolaccaceae (Şekerciboyasıgiller) tek ya da çok yıllık otlar ile çalı, sarmaşık ya da çalılardan oluşan bir ailedir. Yapraklar saplı ya da sapsız ve karşılıklı, halkavi ya da almaşlı dizilişlidir. Sitipül miniktir ya da hiç yoktur. Yaprak ayası teleksi damarlı, basit ve kenarları düz olup sıklıkla dalgalıdır. Çiçek durumu koltuklarda ya da terminal ya da yaprak karşılıklı başak, salkım ya da bileşik salkım halindedir. Bırahte bir, ikincil bırahte iki adet olup bunlar küçüktür.
Tepaller genellikle kalıcı, zaman zaman parlak renkli, 4 ila 8 adet, sıklıkla uzunlukları farklı ve tomurcuk zamanı kiremit dizilişlidir. Taç yaprak mevcut değildir. Ercik 4 ila 30 adet ve 1 ya da 2 sıra halindedir. İplikçik ince ve serbest ya da tabanda bitişiktir. Yumurtalık küresel olup üst durumludur. Karpel bir ya da çok sayıda ve serbest ya da bitişiktir. Meyve kapçık ya da üzümsü formundadır. Tohumlar neredeyse küresel, tablamsı ya da böbreksi ve sıklıkla sıkıştırılmıştır. Tohum kabuğu zarsı ya da sert ve kırılgandır.
