Coğrafi dağılım.
Bir türü hariç tamamı bir tür hariç Amerika kıtasına özgüdür.
Kaktüsleri diğer tüm bitkilerden ayıran en temel özellik, areol adı verilen özel yapılardır.
1 cm boyunda olan türlerin yanında 18 metreyi bulan türleri de vardır.
Çoğu bitkinin aksine, fotosentez için gerekli karbondioksiti geceleri alır ve depolarlar. Bu sayede su kaybını en aza indirirler.
Oluklu, nervürlü gövdeleri, yağmur sonrası adeta bir akordeon gibi genişleyerek büyük miktarda su depolar.
Kaktüs dikenleri sadece otçullara karşı bir savunma mekanizması değildir. Aynı zamanda bitkinin etrafındaki hava akışını azaltarak su kaybını önler ve gövdeye gölge sağlayarak aşırı sıcaktan korur.
Lophophora williamsii (Peyote) kaktüsü, içerdigi meskalin maddesi nedeniyle halüsinojenik etkilere sahiptir. Kızılderili kabileleri ve şamanlar, yüzyıllardır bu kaktüsü dini ritüellerde tanrılarla iletişim kurmak ve ruhsal şifa bulmak için kullanırlar.
Ofislerde bilgisayar yanına kaktüs koymanın radyasyonu emdiği inancı doğru değildir. Kaktüsler radyasyonu insandan daha fazla çekmezler, ancak yeşil yaprakları ve estetikleri sayesinde ofis stresini azaltırlar.
Cactaceae (Kaktüsgiller) sukulent otlar ya da çalılar ve ağaçlardan oluşan bir ailedir. Gövde uzun dallı, kulemsi ya da küresel, silindirik ya da kabarcıklıdır. Yapraklar genellikle mevcut değildir. Çiçekler genellikle tek ve sapsızdır, bazı türlerde çiçekler geceleri açmaktadır. Çanak ve taç yaprak çok sayıdadır. Ercik genellikle 50 ila 1500 adettir. Meyve üzümsü olup dökülücü ya da kalıcı, kendi kendine açılır ya da açılmaz ve etli ya da derimsidir. Tohumlar meyve başına 5 ila 3000 adet, sarımsı, kırmızımsı, kahverengi ya da siyah renkli ve artmutsu, ters yumurtamsı, mercimeksi, böbreksi ya da daireseldir.
Çoğu kaktüs türünde yaprak yerine diken vardır. Dikenler, otçullara karşı koruma sağlamanın yanı sıra su kaybını önlemeye yardımcı olur. Yaprakların yokluğunda genişlemiş gövdeler fotosentezi gerçekleştirir. Çok sayıda tür yılın uzun bir bölümünü uykuda geçirir ve büyüme mevsimleri hayli kısadır. Geniş ve sığ kök sistemi sayesinde suyu hızlı bir şekilde depolamaktadırlar.
Genellikle kuru ortamları tercih eden, ülkemizde çok az sayıda türle temsil edilen bir ailedir. Sukulent türlerinin moda olması ile birlikte çok sayıda kaktüs türü ülkemizde süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir ancak bunların önemli bir bölümü ülkemizin doğal şartlarında yaşamlarını sürdürebilecek kapasitede değildir. Kaktüs kelimesi aslında Akdeniz havzasında doğal olarak yayılış gösteren yabani enginar (Cynara cardunculus) türünü tanımlamak için Theophrastus tarafından kullanılmıştır. Linnaeus kaktüs bitkilerini bilimsel literatüre alırken “diken” bağıntısını koruyarak bu adı tercih etmiştir.
