Ailenin üç alt familyasını birleştiren en belirgin ortak kimyasal özellik, anthraquinon pigmentlerinin varlığıdır. Bu maddeler Aloe‘nin acı sarı özünden, bağırsak uyarıcı ilaçlara kadar geniş bir yelpazede karşımıza çıkmaktadır.
Aileye bağlı Xanthorrhoea (çimen ağacı) cinsinin reçinesi, I. Dünya Savaşı döneminde patlayıcı madde üretiminde kullanılmak üzere Alman ajanlar tarafından büyük miktarlarda satın alınmıştır. Dönemin deneyleri bu reçineyi içeren patlayıcıların dinamitten daha güçlü olduğunu ortaya koymuştu.

Haworthia cinsine bağlı bazı türler, aşırı sıcaklardan korunmak için neredeyse tamamen toprağın altına gömülü yaşamaktadır. Yapraklarının sadece en üst uç kısımları toprağın üstündedir ve bu uçlar tamamen şeffaftır. Bunlara pencereli yaprak adı verilmektedir. Güneş ışığı bu camlardan içeri girerek toprağın altındaki yeşil kısımlarda fotosentez yapılmasını sağlamaktadır.
Çim Ağaçları (Xanthorrhoea), hayatta kalmak için orman yangınlarına ihtiyaç duymaktadır Bu bitkiler yangın geçirip dış kabukları tamamen kömür gibi kapkara olana kadar çiçek açmazlar. Yangından hemen sonra, küllerin arasından devasa çiçek sapları fırlatarak adeta küllerinden doğarlar.

Türkiye’de bazı türlerin köklerinden çiriş adı verilen toz elde edilmektedir. Bu toz suyla karıştırıldığında güçlü bir tutkala dönüşmektedir. Bu yapıştırıcı hem ciltçilik hem de ayakkabıcılık endüstrisinde kullanılmıştır.