Nasıl tanırım?
Yaprakların yumurtamsı, mızraksı veya ters mızraksı, 1-2 cm genişliğinde ve bitkinin çalımsı formda olması ayırt edici özelliğidir. Benzer türleri incelemek için cins sayfasına bakabilirsiniz.
Habitat
Tahrip edilmiş arazi, yol kenarı, tarla
Statü
Yerli
Çiçeklenme
Haziran – Kasım
Arazi notu
05 Ekim 2020 • Derince • 140 m • Yol kenarı
Çoğu bitkinin çoktan kuruyup kaybolduğu bir dönemde çiçek açması ile nektar toplayanlar için oldukça önemlidir.
Yayılış alanını kuzeye doğru genişletmesi küresel ısınmanın botanik göstergesi olarak kabul edilmektedir.
Hz. Eyüp’ün acılarını dindirmek için bu bitkiyi kullandığına inanılmaktadır.
Çiçekleri boya olarak kullanılmaktadır. Kökünden sarı boya elde edilmektedir.
Zeytin sineği (Bactrocera oleae) zararlısını yok eden parazit bir arı türü (Psyttalia concolor), yumurtalarını bırakmak için bu bitkinin üzerinde yaşayan başka bir böceği tercih eder.
Yaprakları yara iyileştirici ve kanama durdurucu olarak kullanılır. Ayrıca yaprakları banyo suyuna eklenerek eklem ağrılarını gidermek için kullanılmıştır. Dalları kaynatılarak güneş çarpması vakalarında başvurulmuştur. Bunun yanında çiçekli dallar bronşit, tüberkülöz, kansızlık, sıtma ve idrar yolları rahatsızlıklarında kullanılmıştır. Sindirim sorunları, hipertansiyon, diyabet, iltihap, mikrobik hastalıklar ve yara iyileşmesi gibi çok çeşitli rahatsızlıklar için kullanılmıştır.
Keskin, çam ve kafur karışımı reçineli kokusu zararlı haşereleri uzak tutmaktadır. Bu nedenle kurutularak kümeslere, ahırlara ve yatak şiltelerinin altına serilirdi.
Yaprakları, hasar aldığında kötü kokulu bir yağ salgılayan yapışkan tüylerle kaplıdır. Bu yağ ciltte tahrişe ve alerjik reaksiyonlara neden olabilir.
Çiçekleri, hayvanların ağız ve midesinde yaralanmalara yol açabilir ve kapçıkları mide-bağırsak hastalıklarına neden olabilir. Ayrıca, et ve sütün tadını bozabilir.
Fotoğrafları







Türkiye gözlemleri
Cins Papatyagiller uzmanı, 1934-2016 tarihleri arasında yaşamış Alman bitki bilimci ve Berlin Botanik Bahçesi yöneticisi Manfred Dittrich’a adanmıştır. Epitet Latince yapışkan anlamına gelir ve açık bir şekilde yapraklardaki salgılı tüylere işaret etmektedir. Özgün tanımda bu “folia adspersa pilis, interjectis glandulis viscidis” olarak belirtilmiştir. Altepitet Latince dar yapraklı anlamına gelmekte ve bu bağlamda alttürün türden ayırt edici karakterine dikkat çekmektedir.
Halihazırda Türkçe kaynaklarda Inula viscosa adı ile listelenmektedir. Genellikle 1 ila 2 metre büyüyebilen bir bitkidir. Gövde dik ve dallıdır.
Yapraklar uzun ve dar, uçlarda sivri, kenarları boyunca küçük dişli ve yüzeyleri salgılı tüylüdür. Çok sayıda çiçek başı görülmektedir ve bunlar 16 dilsi, 44 disk çiçeğine sahiptir. İnvolukrum 1 cm genişliğindedir.
Filariler kiremit gibi, 4 ya da 5 arası sıralı; dıştakiler mızraksı ve 2 mm uzunluğunda; içtekiler şeritsi mızraksı ve 6 ila 7 mm uzunluğundadır. Disk çiçekleri 5,5 ila 6,5 mm uzunluğundadır. Kapçık havlı ve salgılıdır. Sorguç kahverengimsidir. Dilimizde sümenit ve yapışkan anduz otu adları ile bilinmektedir.