Yaprakları ile temas edildiğinde, sarımsak benzeri koku yaymaktadır. Bu bitkiye zarar vermesi muhtemel canlıları uzak tutmak için bir stratejidir. Bunun yanında komşu bitkilerin doğal savunmalarını uyarma kapasitesine de sahiptir. Ayrıca cinsin çoğu türünün aksine arılar ile kelebekler tarafından tozlaştırıldığı için sümbülü andıran kokusunu gündüz yaymaktadır. Çiçeklerindeki renk pigmentleri, geceleri ay ışığını ve sokak lambalarının ışığını diğer çiçeklere göre çok daha iyi yansıtmaktadır. Bu nedenle ayışığı bahçesi konseptinde tercih edilmektedir.
Tohumlarının dumanlı su veya aerosol duman ile işlenmesi, fidelerin yaprak kütlesini ve boyunu artırmaktadır. Aynı işlem, fidelerin hayatta kalma oranını da yükseltmektedir. Bu, bitkinin doğal yaşam alanındaki yangın döngülerine bir adaptasyonudur. Bitki çoğu soğanlı bitkinin aksine koşullar uygun olduğunda yıl boyu çiçek açmaktadır.

Firenksoğanı ve sarımsak ikamesi olarak tüketilebilir. Yaprak, çiçek ve gövde çiğ ya da pişirilerek yenebilir. Ayrıca sarımsak aroması olması nedeniyle yemek ve çorbalarda çeşni olarak eklenir. Deriye sürülen ezilmiş yapraklar pire, kene ve sivrisinekleri uzak tutmaktadır. Zulu kültüründe yılan kovucu özelliği nedeniyle evlerin etrafına dikilmesini yanı sıra köklerinin afrodizyak olduğuna inanılmaktadır. Evlerin çevresine dikilmesinin diğer gerekçesi ise bitkinin ateşe dayanıklı olması ve yangınlara karşı bariyer işlevi görmesidir.
Bu cinse sosyete sarımsağı denmesini nedeni sahip olduğu sarımsak aromasının ağızda kalıcı bir koku bırakmamasıdır. Böylece sarımsaktan vazgeçmeyen ancak yüksek sosyete toplantılarına da katılmaktan geri kalmayanlar için kokusuz bir ikame haline gelmiştir. Ancak bazı raporlar ağızda koku bıraktığını öne sürmektedir.

Her ne kadar bu yönde bilimsel bir rapor mevcut olmasa da zehirli olduğuna dair bilgiler mevcuttur. Aşırı tüketilmesinin karın ağrısı, bağırsak hareketlerinde durma ve göz bebeklerinde küçülme gibi belirtilere yol açtığı rapor edilmiştir