Coğrafi dağılım.
Cins Afrika’ya özgüdür ancak günümüzde bazı türleri Avrupa ve Avustralya’da doğallaşmıştır.
Berkheya coddii, bir hiperakümülatördür. Topraktaki nikeli bünyesinde yoğunlaştırarak yapraklarında kuru ağırlığının %7,6’sına kadar nikel depolayabilir. Bu sayede, nikelle kirlenmiş toprakları temizlemek (fitoremediasyon) ve bitkisel madencilik (fitomining) ile metal geri kazanımı için kullanılma potansiyeline sahiptir.
Berkheya setifera, mide rahatsızlıkları, iltihap ve ateş gibi hastalıkların tedavisinde kullanılmıştır.
Bu cins için Türkçe bir isim mevcut değil. Ben de anavatanındaki yaygın isimlerinden hareketle mandadili adını kullandım.
Sıklıkla devedikeni benzeri ve otsu veya çalımsı çok yıllık bitkilerden oluşan bir cinstir. Yapraklar almaşlı dizilişli, zaman zaman dükerrent ve gövdeleri kanatlı, bazen yalancı rozet oluşturucu, kanat ve yaprak kenarları dikenlidir. Çiçek durumu tek ve salkım ya da yalancı salkım halindedir.
Kömeç çoğunlukla ışınsal ve gösterişlidir. Filariler çok sıralı, genellikle yayılıcı, ortadaki en uzunu, tabanda bitişik, sert ve dikenlidir. Çiçek tablası düz veya sığ biçimde kubbemsi ve çukurludur. Dilsi çiçekler verimsiz veya hiç yok, yayılıcıdır.
Disk çiçekleri erselik, verimli ve tüpsüdür. Kapçık ters yumurtamsı veya topaçsı ve çıplak ya da uzun ipeksi tüylüdür. Sorguç kalıcıdır.
Kocaeli’ndeki türler
Berkheya purpurea (Mor mandadili) iri mor çiçek başları nedeniyle yetiştirilen ve bazı bölgelerde do…
Read More