Erkek çiçekler bulundukları suyla aynı yoğunluğa sahip polen şeritlerini serbest bırakırlar ve bunlar dişi çiçekleri bularak döllerler. Tohum kapsülleri su kabarcığı içerir ve böylece suyun üzerinde kalarak uzak mesafelere gidebilirler. Olgunlaşan kapsül bölünür ve tohum dibe batarak orada çimlenir. Tohumlar ayrıca kuşların ayaklarına yapışarak ya da bağırsaklarında taşınarak da dağılmaktadır.
Çoğu deniz çayırı türü suyun dışında hızla kuruyup ölürken, bu tür gelgit bölgesine uyum sağlamıştır. Sular çekildiğinde sahilde ıslak, ince yeşil saç telleri gibi kumsala serilir ve saatlerce güneş altında kurumadan suların tekrar yükselmesini bekleyebilir.

Göçmen su kuşları için hayati bir kış besin kaynağıdır. Kuşların yaprakları yemesi ve hatta tohumları sindirim sisteminden geçirmesi, bitkinin yayılmasına da katkıda bulunur.
Bir metrekarelik alanda 10.000 ila 23.000 arasında sürgün barındırabilir. Bu yoğunluk, küçük su canlıları için güvenli bir barınma alanı sağlar.

Avrupa’da bazı bölgelerde hassas statüde listelenen bu tür, kirlilik (özellikle ötrofikasyon), kıyı inşaatları, su trafiği ve iklim değişikliği gibi tehditlerle karşı karşıyadır.