Coğrafi dağılım.
Zosteraceae, iki yarımkürenin ılıman, subtropikal ve bazen tropikal kıyı sularında bulunan, denizel çok yıllık çiçekli bitkiler ailesidir. Aile, üç ila dört cins içinde yaklaşık 21 tür içerir ve temel kıyı habitatlarını oluşturur. En yüksek tür çeşitliliği özellikle Japonya ve Kore çevresinde olmak üzere kuzeybatı Pasifik’te bulunur. Tipik olarak, 10-60 metreye kadar derinliklere uzanan kumlu veya çamurlu gelgit ve gelgit altı bölgelerinde tamamen su altında bulunur.
Karasal bitkilerden evrimleşmiş olsa da, tüm yaşam döngülerini deniz veya acı suda tamamlarlar. Çiçekleri su altında açar ve tozlaşma da su içinde gerçekleşir.
Tozlaşma tamamen su akıntılarıyla olur. Bu yüzden ailenin üyeleri, bitki aleminin en uzun polenlerine sahiptir. İpliksi yapıdaki bu polenler akıntıda bir ağ gibi yayılarak dişi çiçekleri yakalar.
Bitkiler, vejetatif üreme yoluyla, deniz tabanında binlerce yıl yaşayabilen dev klonal koloniler oluşturabilir. Bilinen en yaşlı kolonilerinden birinin 3000 yaşında olduğu tahmin edilmektedir.
Tropikal yağmur ormanlarından 35 kat daha hızlı karbon yakalama ve depolama yeteneğine sahiptirler. Küresel ısınmaya karşı dünyanın en büyük gizli silahıdırlar. Okyanus tabanının sadece %0,1’ini kaplamalarına rağmen, denizel karbonun %10’undan fazlasını kilit altında tutarlar.
Okyanuslara uyum sağlamak için genlerinde köklü değişiklikler yaşamıştır. Karasal bitkilerde bulunan stoma genlerini ve uçucu bileşik üretimi için gerekli genleri tamamen kaybetmişlerdir. Ayrıca, tuzluluk dengesi için yeni genler kazanmış ve makroalglerdekilere benzer hücre duvarı bileşenleri geliştirmişlerdir.
Oluşturdukları çayırlar, balıklar, deniz kuşları ve omurgasızlar için yumurtlama alanı, beslenme yeri ve barınak görevi görür. Yapraklarına yapışan midyeler ve denizkestaneleri gibi canlılar için de hayati önem taşırlar. Bazı bölgelerde deniz kaplumbağaları ve manatiler gibi büyük otobur deniz canlıları için temel besin kaynağıdır. Bu ailenin oluşturduğu çayırlar olmasaydı deniz atları, boru balıkları ve yeşil deniz kaplumbağaları evsiz kalırdı.
Bu aileye ait kurumuş yapraklar yüzyıllar boyunca Avrupa’da yatak şiltesi doldurmak için toplandı. İçindeki yüksek tuz oranı yüzünden böcek barındırmaz, çürümez ve alev almazlar. Danimarka’nın bazı adalarında, bu bitkilerden yapılan ve yüzlerce yıl dayanan deniz otu çatılı evler hâlâ ayaktadır.
Zosteraceae (Denizotugiller) bir evcikli, denizde görülen çok ya da nadiren tek yıllık otlardan oluşan bir ailedir. Rizomlar sürünücü ya da yumrulu ve monopodiyaldir. Kısa sürgünler birkaç ikili dizilişli, kılıflı tabanlı, uçları düz ya da minik dişçikli, şeritsi yapraklıdır. Yapraklar almaşlı dizilişli ve basittir. Yaprak ayası paralel damarlı ve zaman zaman bir orta damarlıdır. Kılıflar zarsı, sıkıştırılmış, kulaksı ve dilsidir.
Çiçekli sürgünler yanal ya da terminaldir. Çiçek durumu basit ya da dallı, yaprak benzeri sıpata tarafından çevrilmiş bir ya da birkaç adet koçandır. Erkek ve dişi çiçekler koçanda almaşlı dizilişlidir. Erkek çiçekler tek ve sapsız erciklidir. Çiçek örtüsü mevcut değildir. Taç yaprak mevcut değildir. Çiçekler minik ve düzleştirilmiş bir eksen üzerinde iki sıra halinde sapsızdır. Ercik 1 adet ve sapsızdır. Polenler ipliksi olup bu sayede su altında kolayca dağılabilirler. Meyve ± elipsoit kapçık olup düzensiz biçimde çatlar.
