Cinsin Türkçe adı olan zakkum Arapça orijinlidir ve Kur’an’da da acı meyveli cehennem ağacı olarak tasvir edilmiştir. Beri taraftan bitkinin (acı olsa bile) yenilebilir bir meyvesinden söz edilemez. Klasik metinlerde bu bitki için kullanılan isimler arasında zakkum kelimesi yoktur. Onun yerine harzehre, difla, ağu ağacı gibi isimler kullanılmıştır. Bu durumda bitkinin adı belirsiz bir şekilde zakkuma dönüşmüştür. Bunda muhtemelen bitkinin hayli zehirli olması etkili olmuştur. Zakkum kelimesi ile gerçekten de acı meyveli olan Arabistan ile Ortadoğu’ya özgü Balanites aegyptiaca (Çöl hurması) kastedilmiş olabilir.
Çiçekleri hoş kokuludur. Ancak çiçeklerin içinde hiç nektar (balözü) yoktur. Çiçek rengini ve kokusunu gerçek sanıp çiçeğe konan arılar, hiçbir ödül (nektar) alamadan polenleri yüklenip çıkarlar.
Otoyolların orta refüjleri zakkum dikilmesinin 3 nedeni vardır. 1. Kuraklığa, egzoz dumanına ve şehir kirliliğine dayanıklıdır. 2. Gece sürüşlerinde karşı şeritten gelen araçların uzun far ışıklarını yoğun yaprak yapısıyla perdeler. 3. Esnek ve güçlü gövde yapısı sayesinde, kontrolden çıkan araçlar için doğal ve yumuşak bir hava yastığı görevi görerek kazalardaki ölüm oranını azaltır.

İdrar söktürücü, terletici, kusturucu, hapşırtıcı, balgam söktürücü ve kalp kuvvetlendiricidir. Bunun yanında uyuza karşı etkilidir. Kökü güçlü bir çözücüdür. Ayrıca bitkinin antikanser özelliklere sahip olduğu rapor edilmiştir. Fare zehri, parazit ve böcek öldürücü olarak kullanılmaktadır.
Bitki ile ilgili mitolojide Hero ve Leander’in hikayesinde belirsiz bir referans vardır. Buna göre Çanakalle boğazının Anadolu yakasında bulunan Leander, Rumeli yakasında bulunan Hero adlı bir kıza aşık olmuş ve sevdiği kızı görmek için her gece boğazı yüzerek karşıya geçiyormuş. Hero da bu aşka karşılık vermiş ve Leander’ın yolunu bulabilmesi için bir ışık yakarmış. Ancak fırtınalı bir gece Leander boğazı geçmeyi başaramamış ve sabaha karşı cesedi sahile vurmuş. Hero, sevgilisinin cesedini sahilde, elinde bir zakkum çiçeğini tutarken bulmuş.
ABD’nin 1945 yılında Hiroşima’ya atom bombası atmasını takip eden 75 yıl boyunca hiçbir bitkinin yetişemeyeceği öngörülmüştü. Ancak ABD saldırısının ardından, radyoaktif küllerin arasından filizlenip ilk çiçek açan bitki zakkum oldu.

Bitki âleminin en güçlü kardiyak glikozitlerini (özellikle oleandrin) içerir. Bitkinin sadece çiçekleri veya yaprakları değil, dalları, kökü, özsuyu ve hatta kurumuş yaprakları bile son derece zehirlidir. Tek bir zakkum yaprağının çiğnenip yutulması, yetişkin bir insanı veya evcil hayvanı kalbini durdurarak öldürebilecek güçtedir. Belirtiler kusma, mide bulantısı, aşırı salya salgılama, karın ağrısı ve kanlı ishaldir. Zehir, yapraklar kurutulduğunda bile ortadan kalkmaz, bu nedenle otçul hayvanlara otlatılmamalıdır, az miktarda bir tüketim bile ölümcüldür.
Odununun yanmasıyla çıkan duman ve buhar bile yüksek oranda zehirlidir. Bu dumanı solumak ciddi zehirlenmelere, körlüğe ve solunum felcine yol açabilir.
Rivayete göre, Napolyon Bonapart’ın (bazı kaynaklarda Büyük İskender) İspanya seferi sırasında askerleri, etrafta bolca bulunan zakkum dallarını şiş olarak kullanıp etlerini ateş üzerinde pişirmişlerdir. Ertesi sabah, zakkumun içindeki zehirli özsu ete geçtiği için askerlerin büyük bir kısmı uykularında hayatını kaybetmiştir.