Coğrafi dağılım.
Cins doğal olarak Uzakdoğu’da yayılış göstermektedir. Günümüzde Avrupa ve Amerika’nın bazı bölgelerinde doğallaşmıştır.
Cinse bağlı türler dayanıklı olmaları ile ünlüdür. Tam gölgede, kavurucu güneşte, aşırı kuraklıkta, don olaylarında ve hatta diğer bitkilerin kuruduğu büyük ağaç köklerinin gölgesinde bile hayatta kalırlar.
Güçlü ve yoğun bir kök ve rizom ağı oluşturarak erozyonu engellerler.
Bitkinin esas çarpıcı yanı meyveleridir. Meyve duvarının erken dökülmesi nedeniyle, koyu mavi veya mor-siyah tohumlar çiçek sapı üzerinde sıralanır. Bu görünüm hem dekoratiftir hem de botanik açıdan sıra dışıdır.
Geleneksel Uzakdoğu tıbbında rizomları akciğer şikayetleri, öksürük ve kalp rahatsızlıkları için kullanılmıştır.
Cins adını Antik Yunan mitolojisinde bir su perisi olan Liriope’den almaktadır. Nehir tanrısı Cephissus’un tecavüzü sonucu hamile kalan peri, bir başka bitki cinsine adını veren Narcissus’u doğurmuştur. Liriope, Antik Yunancada nergis yüzlü anlamına gelmektedir. Tıpkı Narcissus cinsi gibi bu cins de nemli ve gölgeli alanları tercih etmektedir.
Liriope (Çimzambağı) kısa rizomlu ve sıklıkla sitolonlu çok yıllık otlardan bir cinstir. Köklerin uç kısmına yakın yerlerde bazen etli, yumru şeklinde bir bölüm bulunmaktadır. Yapraklar tabanda, küme halinde, sapsız ve çim benzeri veya şeritsidir. Sıkapa basit, çıplak ve indirgenmiş bir salkıma sahiptir.
Çiçekler erselik, sıklıkla 2 ila 4 adetten oluşan kümeler halinde, zaman zaman tek, küçük ve bir bırahte ile birkaç ikincil bırahte tarafından desteklenmektedir. Çiçek sapları eklemlidir. Tepaller 6 adet ve serbesttir. Ercikler 6 adet ve tepallerin tabanına yerleşiktir. İplikçikler dar biçimde şeritsidir. Başçıklar tabandan bağlıdır.
Yumurtalık üst durumlu ve 3 bölümlüdür. Bölüm başına 2 adet tohum taslağı bulunmaktadır. Boyuncuk sütunsu ve 3 köşelidir. Tepecik küçüktür. Meyveler erken dönemde düzensiz bir şekilde patlayarak tohumları açığa çıkarmaktadır. Olgun tohumlar koyu mavi ila mora renkli, üzümsü, küresel veya elipsoittir.
