Anavatanı olmamasına karşın Kore kültüründe kalıcı izler bırakmıştır. 1-) Bongseonhwa (봉선화) olarak bilinen gelenekte, kızlar, kına çiçeği yapraklarını ezip tırnaklarına sarar. İnanışa göre, bıraktığı turuncu leke ilk kar yağışına kadar kalırsa, kız gerçek aşkıyla evlenecektir. 2-) Goryeo Kralı Chungseon, Moğolistan’da sürgündeyken rüyasında parmaklarından kan damlayan bir kız görür. Uyandığında, tırnaklarını kına çiçeğiyle boyayan bir hizmetçi kız bulur. Kızın Goryeo’dan geldiğini ve memleket hasretiyle bu geleneği sürdürdüğünü öğrenince çok duygulanır. 3-) 1920’lerde Hong Nan-pa tarafından bestelenen Bongseonhwa, Japon işgali altındaki Kore’nin ulusal kederini ve vatan hasretini dile getiren bir ağıt olarak kuşaktan kuşağa aktarılmıştır.

Çeşitli cilt sorunlarının tedavisinde kullanılmıştır. Yapraklarının suyu siğillere uygulanmış ve yılan ısırıklarına karşı başvurulmuştur. Çiçekleri lapa halinde yaralara uygulanır. Romatizma ve kırık vakalarında kullanılmıştır. Bitkinin özü saç uzatıcı olarak bilinmektedir. Bağırsak temizleyici, idrar söktürücü ve kusturucudur. Ayrıca eklem ağrılarını dindirmek için kullanılmıştır. Bunun yanında tohumları balgam söktürücüdür. Tohumları öğütülerek doğum esnasında kadınlara verilir.
Yaprak ve genç sürgünler pişirilerek tüketilmektedir. Tohumları çiğ ya da pişirilerek yenilmektedir. Aşırı tüketilmesi zararlıdır. Çiçeklerinden turuncu boya elde edilmiştir. Uzakdoğu’da tırnakları boyamak için kullanılmaktadır ancak boya kalıcıdır ve ortadan kaybolması için tırnakların büyümesi gerekmektedir.

Kendi kendini tozlaştırmayı önlemek için bir taktiği vardır: Çiçek ilk açtığında erkek evrededir, birkaç gün sonra polen keseleri düşer ve aynı çiçek dişi evreye geçerek tozlaşmaya hazır hale gelir.
Çiçeklerinden elde edilen boya tırnak boyamak (oje) için kullanılır, kına çiçeği adı da buradan gelir.