Erigeron bonariensis (Çakalotu)

Tanımı

Genellikle 40 ila 150 cm büyüyebilen tek yıllık bir bitkidir. Gövde dik, basit ya da dallı, çizgili, silindirik ve yoğun biçimde havlı ya da pürüzlüdür. Yapraklar soluk gri-yeşil renkli, sapsız, şeritsi ila darca mızraksı, 2,5 ila 15 cm uzunluğunda, 0,2 ila 3 cm genişliğinde kenarları düz ya da dişli, ucu sivri ve her iki yüzeyi de pürüzlü-havlıdır. Kömeç 4 ila 8 mm uzunluğundadır. Filariler soluk yeşil renkli, zaman zaman uçları kırmızı ya da mor bezeli, 2 ila 3 sıra halinde 40 adet ve havlıdır. Çiçek tablası düz ya da hafifçe dışbükeydir. Dışteki çiçekçikler beyazımsı ya da krem renkli ve uçları pembe ila mor renkli, 60 ila birkaç yüz adettir.

Merkezdeki çiçekçikler beyaz ila sarı renklidir. Kapçık dikdörtgensi-silindirik, 1 ila 2 mm uzunluğunda ve cılız tüylü ila havlıdır. Sorguç kahverengimsi beyaz renklidir. Tohumlar kum rengindedir ve rüzgarla çevreye dağılırlar. İstilacı bir tür olarak kabul edilmektedir. Geleneksel olarak gastrointestinal problemleri tedavi etmek için kullanılmıştır. Yapraklarının müshil özelliği olduğu rapor edilmiştir. Kökleri ise ishal ve dizanteri tedavisinde kullanılmıştır. Çiğnenerek diş ağrısını giderir. Dilimizde çakal otu adı ile bilinmektedir.

Gözlem bilgileri

Erigeron bonariensis türünün anavatanı kesin olarak bilinmemektedir. Ancak Amerika kıtası orijinli olduğu düşünülmektedir. Günümüzde eski dünyaya da yayılmıştır. Tahrip edilmiş araziler, yol kenarı ve tarlalarda görülen bitki umumiyetle haziran ve ekim ayları arasında çiçek açmaktadır ve bitkiyi deniz seviyesinden 1000 metreye kadar olan rakımlarda il genelinde gözlemlemek mümkündür.

Harita | Sinonimler | Herbaryum

Etimoloji

Cins adı Antik Yunanca tüylü yaşlı adam anlamına gelir. Meyve zamanı cinse bağlı bazı türlerin sorguçları küresel bir biçimde küme halindedir ve bu durum saçları ağarmış bir başı andırmaktadır. Epitet Latince Buenos Aires anlamına gelir. Özgün tanımda bu, “Habitat in America australi” olarak belirtilmiştir.