Nasıl tanırım?
Filarilerin uca doğru daralıcı, düz kenarlı, gövdelerin kanatlı ve çiçeklerin morumsu olması ayırt edici özelliğidir. Benzer türleri incelemek için cins sayfasına bakabilirsiniz.
Habitat
Sulak alan
Statü
Yerli
Çiçeklenme
Haziran – Ekim
Arazi notu
21 Ağustos 2020 • Gebze • 70 m • Dere kenarı
Tipik olarak devedikenleri kurakçıl bitkilerdir. Öte yandan bu takson neredeyse her zaman sulak alanların civarında görülmektedir.
Gövdelerinin kabuğu soyularak çiğ olarak yenildiği veya yemeklerde kullanılabildiği raporlanmıştır.
Öksürük, ciltteki sivilce ve çıbanlar, nefes darlığı, kötü huylu yaralar gibi çeşitli rahatsızlıklar için başvurulmuştur.
Tozlayıcılar için zengin bir nektar kaynağı olmasının yanında bazı kuşlar için de besin sağlamaktadır.
Fotoğrafları
Türkiye gözlemleri
Cins adı Antik Yunanca şişmiş damar anlamına gelir ve bu bağlamda cinse bağlı bazı türlerin damar şişmeleri vakalarında tedavi amacıyla kullanılmalarına işaret eder. Epitet Latince Girit anlamına gelir ve açık bir şekilde türün, tip yerine dikkat çekmektedir. Özgün tanımda bu “Cette plante croit dans l’Isle de Candie” olarak belirtilmiştir.
Genellikle 1 metre büyüyebilen bir bitkidir. Gövde ortasının üzerinde bolca dallı ve darca yılankavi kanatlı olup kısa üçgensi loblar 2 ila 12 mm uzunluğunda dikenlidir. Orta gövde yaprakları otsu, üst yüzeyde tüysüz, alt yüzeyde ağsı tüylü, daralıcıdır.
Üst yapraklar şeritsi mızraksıdır. Çiçek başları küçük terminal kümeler halinde ya da çiçek kurulu dallarında bileşil salkım halindedir. İnvolukrum yarı küresel çan biçiminde ve 13 ila 16 mm uzunluğundadır.
Filari 6 ya da 8 sıralı, dıştaki ve ortadaki oval ila dikdörtgensi oval, küt, ağsı tüylüdür. Kapçık 2,5 ila 3,5 mm uzunluğunda, pürüzsüz ve soluk kahverengidir. Sorguç 10 ila 13 mm uzunluğundadır. Dilimizde eşek dikeni ve eşek çalısı adlarıyla bilinmektedir.