Tuzluluğa karşı özel bir mekanizması vardır. Fazla tuzu, yapraklarının yüzeyindeki mikroskobik kıllara taşır. Bu kesecikler tuzla dolup patladığında, tuz yaprak yüzeyine atılır ve bitkiyi tuz zehirlenmesinden korur.
Bu bitki, hayatta kalma şansını artırmak için iki tip tohum üretir: Büyük ve kahverengi tohumlar ince kabuklu olup uygun koşullarda hemen filizlenerek avantaj sağlar. Küçük ve siyah tohumlar sert kabuklu olup toprakta en az 5 yıl canlı kalabilir.
Kış aylarında otoyollara dökülen tonlarca tuz, yol kenarındaki bitkileri öldürür. Rekabet koşullarının olmadığı bu durumda bu tür, otoban kenarlarında büyük popülasyonlar oluşturmuştur.
Topraktaki tuz oranı ve kuraklık arttıkça bitki hayatta kalma moduna geçer. Yapraklarındaki klorofil üretimi azalırken, hücrelerini güneş ışınlarından korumak için koyu kırmızı ve mor antosiyanin pigmentleri üretmeye başlar. Bu yüzden sonbahara doğru kıyıları kıpkırmızı bir örtüyle kaplar.
Bitki, fırtınalı deniz kıyılarında rüzgarın yıkıcı etkisinden korunmak ve topraktaki nemi kaybetmemek için boyuna büyümek yerine yere tamamen paralel olarak bir halı gibi yayılır.

Genç yapraklar pişirilerek tüketilmektedir. Potasyum kaynağı olması nedeniyle hem tıbbi amaçlarla hem de gıda olarak toplanır. Tohumları öğütülerek toz haline getirilmekte ve ekmek yapımında, ayrıca çorbaları koyulaştırmak için kullanılmaktadır. Ancak tohumları oldukça küçüktür ve bu nedenle bu işlem hayli uğraştırıcıdır. Tohumları kusturucu ve müshil etkilidir.
Kuzey Avrupa kıyılarında çok yaygındır. Arkeobotanik çalışmalar, Viking yerleşimlerinin yakınlarında bu bitkinin tohumlarına sıkça rastlandığını göstermektedir. Yolculuklarda taze sebze bulamayan denizcilerin bu bitkiyi besin ve demir takviyesi olarak tükettiği tahmin edilmektedir. Olasılıkla Kuzey Amerika’ya da böyle taşınmıştır.

Patates gibi bitkilerin büyümeleri önemli oranda durdurur.
Deniz kenarında yetiştiği için tüketilmeden önce birkaç kere yıkanmalı ve her defasında yıkama suyu tazelenmelidir.
Kimyasal gübre kullanılan topraklarda yetişen bitkiler zararlı seviyelerde nitrat biriktirebilir.
Deniz kıyılarındaki çamurlu ve gevşek bataklık topraklarında, yayılıcı kök ve gövde yapısı sayesinde toprak erozyonunu önler. Kıyı çizgisinin dalgalarla aşınmasını engelleyen doğal bir kıyı mühendisidir.
Sonbaharda bitkinin ürettiği binlerce küçük tohum, göçmen kuşlar ve kıyı şeridinde yaşayan küçük memeliler için kış aylarında en önemli yüksek enerjili besin kaynaklarından biridir.