Coğrafi dağılım.
Cinsin büyük bölümü Güney Afrika’da endemiktir ancak günümüzde Avrupa ve Amerika kıtalarına da dağılmıştır.
Higrokastik kapsüllere sahiptirler. Bu kapsüller yağmurla ıslandıklarında açılarak tohumlarını serbest bırakır ve kuruyunca tekrar kapanır. Bu mekanizma, tohumların yalnızca çimlenme için uygun nemli koşullarda dağılmasını sağlar.
Donlara dayanıklı bir dizi türü popüler süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir.
Çiçekleri güneşin hareketini takip eder. Öğle saatlerinde tamamen açılır ve akşam kapanır. Bulutlu havalarda ise kapalı kalmayı tercih ederler.
Bazı türler, yangınlardan sonra yeniden sürgün verebilen kalın, etli kök yapılarına sahiptir. Ayrıca, su kaybını en aza indiren CAM fotosentezi gibi gelişmiş mekanizmalarla kuraklığa karşı dayanıklılık gösterirler.
Düşük, sürünen büyüme şekli ve hızlı yayılma yeteneği nedeniyle, kuraklığa dayanıklı (xeriscape) bahçecilikte ve toprak erozyonunu önleyen yer örtücü bitki olarak dünya çapında yaygın şekilde yetiştirilir. Çok az suya ihtiyaç duyması, fakir topraklarda gelişebilmesi ve uzun kuraklık dönemlerine dayanabilmesi nedeniyle modern, su tasarrufu odaklı peyzaj tasarımlarında giderek daha popüler hale gelmiştir.
Buz çiçeği adı, bazı türlerin yaprak yüzeyini kaplayan ve güneş ışığında parıldayan küçük, su dolu hücrelerin buz kristallerini andırmasından gelmektedir.
Türler kaplumbağaların diyetlerinde önemli yer işgaleder ve bu nedenle anavatanında kaplumbağa yeneği adıyla bilinirler.
Bu cinse ait türler Kocaeli’nin yerel bitkileri değildir.
Cins adı Antik Yunanca açık tohumlu anlamına gelir. Yağmur yağdığında kapsüller açılır ve tohumlar açığa çıkar, tohumlar ailedeki diğer bir çok türden farklı olarak koruyucu bir zarla kaplı değildir. Dilimizdeki buzçiçeği kelimesi cinsin İngilizce yaygın adı olan iceplantın tercüme edilmesi ile elde edilmiştir.
Delosperma (Buzçiçeği) yatık yükselici ya da sürünücü ve çok yıllık sukulent bitkilerden oluşan bir cinstir. Genellikle belirgin düğümlerarası ile dallanmışlardır ve sıklıkla kümeler oluştururlar, zaman zaman da yumrulu ve gövdesizdirler. Yapraklar küçük, etli, genellikle silindirik ve gövdede karşılıklı çiftler halinde dizilidir.
Çiçekler terminal ya da koltuklarda olup tektir. Çanak yapraklar birleşik ve uzunlukları farklı beş lobludur. Çiçek örtüsü bölümleri beş adettir. Sitaminot çok sayıda, birkaç sıra halinde, şeritsi, belirgin, taç yaprak benzeri, mızraksı ve serbesttir.
Ercik çok sayıda, beyazımsı, zaman zaman tabana doğru tüylü, serbest ve sitaminotlarda olduğu gibi çanak tüpüne yerleştirilmiştir. Yumurtalık alt durumludur. Meyve beş valfli bir kapsüldür. Tohumlar neredeyse dairesel ve soluk kahverengidir. Çoğunlukla kurak bölgelerde ya da taşlık alanlarda görülürler. Kuraklığa oldukça dayanıklıdırlar. Çiçekler hayli gösterişlidir.
