Tanımı
Halihazırda bazı kaynaklarda Astragalus pelecinus olarak geçmektedir. Genellikle 40 cm büyüyebilen tek yıllık bir bitkidir. Yatık ya da yükselici bir bitkidir ve gövdeler yayılıcı tüylerle kaplıdır. Yapraklar 4 ila 10 cm uzunluğunda; yaprakçıklar 5 ila 10 mm uzunluğunda, dikdörtgensi ila kamamsı, her yüzeyi de kısaca seyrek tüylü, 10 ila 15 arası çiftten mürekkeptir. Kulakçık 2 ila 5 mm uzunluğunda, yumurtamsı, beyaz kirpikli ve sapa katılmıştır. Çiçekler kısaca saplı ve 5 ila 8 arası çiçek kümesi halindedir. Bırahte 1 ila 3 m. uzunluğunda ve mızraksıdır. Çanak 3 ila 4 mm uzunluğunda, çan biçimli ila tüpsü çan biçimli, beyaz ve siyah tüylü, dişler 1 ila 1,5 mm uzunluğunda ve şeritsidir. Taç soluk leylak renkli; bayrakçık 5 ila 7 mm uzunluğundadır. Meyve 20 ila 40 mm uzunluğunda ve 4 ila 6 mm genişliğindedir. Dilimizde tarakyoncası adı ile bilinmektedir.
Gözlem bilgileri
Bitki doğal olarak Batı Afrika ve Akdeniz havzasında yayılış gösterir ancak yem bitkisi değeri nedeniyle günümüzde Avustralya kıtasında da doğallaşmıştır. Çayırlar, yamaçlar ve kayalık bölgelerde görülen bitki umumiyetle nisan ve haziran ayları arasında çiçek açmaktadır ve bitkiyi deniz seviyesinden 700 metreye kadar olan rakımlarda Gebze ilçesinde gözlemlemek mümkündür.
Harita | Alttürler | Sinonimler | Herbaryum
Etimoloji
Cins adı Latince çift testereli anlamına gelir ve açık bir şekilde cinsin meyve yapısına atıftır. Epitet Latince pelikan anlamına gelir. Epitetin tercih edilme sebebini bulamadık. Beri taraftan pelikan kelimesi Antik Yunancada balta anlamına gelir. Bu durumda işaret edilen bitkinin meyveleridir. Bitki evvelden “Securidaca peregrina” olarak bilinirdi, securidaca Latince balta taşıyan anlamına gelir.
Fotoğrafları
Biserrula pelecinus L. | Sp. Pl.: 762 (1753).
Leave a Comment