İçeriğe geç

Verbena officinalis (Mine çiçeği)

Mine çiçeği


Anahtar kelimeler: Tıbbi bitki.

Dolaşım

Bitkiler › Ballıbaba takımı › Mineçiçeğigiller › Mineçiçeği › Mine çiçeği

Dağılımı

Doğal olarak Avrupa’da yayılış gösterir.

Genel bilgiler

Dik bir bitkidir ve 30 cm ila bir metre büyüyebilir. Gövde sert, dik ve köşelidir.  Loblu yapraklar tırtıklıdır, çiçekleri leylak rengidir. Çiçekler erseliktir. Tohumlar ağustos ve eylül ayları arasında olgunlaşır. Tohumlar üç haftada çimlenir.

Gözlem

Yamaçlar, tahrip edilmiş arazilerde ve yol kenarında görülür. İl geneline yaygın olarak gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Mine çiçeği, Güvercin otu.

Çiçek zamanı

Haziran-Eylül ayları.

Yükseklik

0-1600 metre arası.

Etimoloji

Cins adı Latince “dal” anlamına gelmektedir. Tür antikçağda çeşitli dinsel ritüellerde kullanılırdı. Tür adı Latince “tedavi edici” anlamına gelir. Türün geleneksel olarak tıbbi amaçlarla kullanılmasına işaret eder.

Tarihi

Mine çiçeğinin kutsal ayinlerde kullanılması zorunluydu, bu dönemde bitkinin yaygın adları arasında ‘kutsal’ ve ‘dokunulmaz’ da yer alıyordu. Bu isimlendirme; Roma hukukunda ‘clarigatumque’ olarak bilinen ve reddi halinde savaş ilanı anlamına gelen, düşmandan talan ya da işgal ettiği bir bölgenin tazmininin yüksek sesle istenmesi kavramında da kendini gösterir. Clarigatumque ilanında bulunan kişiye verbenarius (mine çiçeği taşıyan) denirdi ve dokunulmaz (elçiye zeval olmaz) kabul edilirdi. Mine çiçeği, Romalılar tarafından ‘kutsal bitki’ (hiera botane) olarak adlandırılmıştı ve en çok değer verilen bitkiydi. Bitkinin kutsallığına binaen, Iuppiter’in yortusunda tapınağı sadece bu bitki ile süpürülüyor ve kutsanıyordu. Galyalılar ise bitkiyi kehanet amacıyla kullanıyorlar, bitkiyi avuçlarının içinde ovuşturarak dileklerinin gerçekleşmesini ya da hastalıklardan kurtulmayı umuyorlardı. Mine çiçeğinin kutsiyeti Roma’ya özgü bir durum değildi, Hellas’da da bitki kutsal bitki olarak bilinirdi, Aphrodite iç içe geçmiş mine çiçeklerden oluşan bir taç giymektedir. Asya kıtasında ise hem Elamlılar hem de Perslerde bu bitki oldukça kutsal kabul edilirdi. Bu coğrafyalarda güneşe ya da diğer varlıklara ibadet etmek için mabede yürünürken mutlaka ellerinde mine çiçeği bulundururlardı. Antik Mısır’da İsis’in gözyaşı denirdi. Hristiyan teolojisine göre İsa çarmıh hadisesinden sonra yaralarını bu bitki ile iyileştirmiştir.

Geleneksel tıp

Ateş ve enfeksiyon tedavisinde kullanılır. Düşüğe neden olabilir. Baş ağrısı, depresyon, safra kesesi sorunlarında dahili alınırsa etkilidir. Haricen küçük yaralar, egzama, nevralji ve diş eti hastalıklarını tedavi etmek için kullanılır. Yaprak ve çiçekli sapları; antibakteriyel, kanın pıhtılaşmasını engelleyici, spazm çözücü, büzücü, temizleyici, terletici, süt arttırıcı, yara iyileştirici, hafif idrar söktürücü ve uyarıcıdır. Kökü dizanteri tedavisinde kullanılır.

Dioscorides: Yaprak ve kökleri yılanlara karşı etkilidir. Sarılık vakalarında kullanılır. İltihap, ödem ve kötü yaraları iyileştirmek için kullanılır. Demlenerek serpiştirildiğinde ortamda bulunanları neşelendirdiğine inanılır.

İbn-i Sînâ: İltihap gidericidir. Saçların rengini koyulaştırmak için kullanılır. İdrar söktürücü ve adet akışı teşvik edicidir. Cinsel organlardaki kaşıntıları giderir.

Birûni: Burun kanamasını durdurmak için kullanılır.

Dikkat

Biliyor musunuz?

İlham getirici olduğuna inanılır ve şair ile yazarlar tarafından kullanılırdı.

Fotoğrafları

Literatür

Species Plantarum 1: 20–21. 1753. L.

Bir Yorum Yazın