Site icon Kocaeli Bitkileri

Vallisneria spiralis (Kordelaotu)

Kordelaotu


Anahtar kelimeler: Sucul bitkiTıbbi bitki, Yenilebilir bitki, Akdeniz elementi, Asgari endişe (LC).

Dolaşım

Bitkiler › Kurbağakaşığı takımı › Kurbağazehirigiller › Kordelaotu › Kordela otu

Dağılımı

Bitki doğal olarak Akdeniz havzasında yayılış gösterir. Tür akvaryum ticaretinde yaygın olarak üretilip satılmaktadır ve bu nedenle dünyanın büyük bölümüne dağılmıştır ve bazı bölgelerde istilacı tür olarak kabul edilmektedir.

Genel bilgiler

100 cm büyüyebilir. Yapraklar tabanda, dar ve şeritsidir, soluk yeşil ila kırmızımsı renklerde olurlar ve 1 metre uzayabilirler. Tek evcikli bir bitkidir. Dişi çiçeklerin taç yaprakları pembemsi beyaz renklidir. Haziran, temmuz, ağustos ve eylül aylarında çiçek açar. Erkek çiçekler serbestçe yüzerken, dişi çiçekler sarmal bir sap üzerindedir. Erkek çiçekler su üzerinde yüzebilen kayık benzeri bir yapıdadır, başçıklar uzundur ve polenler bu sayede kuru kalır. Dişi çiçeklerin çiçek örtüsü de başçıkların kuru kalacağı biçimdedir. Sarmal sap üzerindeki dişi çiçekler esnek sapları sayesinde su yüzeyine bakar durumdadır ve yüzücü erkek çiçeklerin temasına açık haldedir. Erkek çiçekler, dişi çiçeklere temas ettiğinde tozlaşma gerçekleşir ve dişi çiçeklerin sapları kıvrılarak çiçeği meyvenin olgunlaşması için su altına çeker.

Gözlem

Su kaynaklarında görülür. Kartepe ilçesinde gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Kordela otu.

Çiçek zamanı

Haziran-Eylül ayları.

Yükseklik

0-100 metre arası.

Etimoloji

Cins adı Latince “Antonio Vallisneri’ye” anlamına gelir. 3 Mayıs 1661 – 18 Ocak 1730 tarihleri arasında yaşamış İtalyan doğa bilimci. Tür adı Latince “sarmal” anlamına gelir. Türün yapısına işaret eder.

Mutfak

Genç yaprakları çiğ olarak tüketilebilir. Susam ile birlikte iştahı açmak için çay halinde içilir.

Geleneksel tıp

İştah açıcı, yatıştırıcı, soğutucu, mide ağrısı gidericidir, ayrıca kadın şikayetlerinin tedavisinde de kullanılmaktadır. Lökosenin tedavisinde kullanılır.

Fotoğrafları

Literatür

Species Plantarum 2: 1015. 1753. L.

Exit mobile version