İçeriğe geç

Ulmus glabra (Dağ karaağacı)

Dağ karaağacı


Anahtar kelimeler: Tıbbi bitki, Yenilebilir bitki, Avrupa-Sibirya elementi, Yetersiz veri (DD).

Dolaşım

Bitkiler › Gül takımı › Karaağaçgiller › Karaağaç › Dağ karaağacı

Dağılımı

Doğal olarak batı Asya ve Avrupa’da yayılış gösterir.

Genel bilgiler

35 ila 40 metre büyüyebilir. Dallar sağlam, özellikle gençken kıllıdır. Yapraklar 16 cm uzunluğunda ve 8 cm genişliğinde, genişçe ters yumurtamsı ila eliptik, genellikle üst bölümde üç loblu, uzun ince uçlu ila sipsivri, keskin biçimde testere dişli, üst bölümde pürüzlü, alt bölümde kabaca ya da ince biçimde havlıdır. Yaprak sapı çok kısa ve ayanın uzun kenarından kulaksı tabanla üst üste biniktir. Samara genişçe ters yumurtamsı ila eliptik, 2,5 cm uzunluğunda, tüysüz ya da zaman zaman orta bölümde havlıdır. Tohum samaranın merkezinde yer alır.

Gözlem

Ormanlık alanlarda görülür. Gebze ilçesinden kayıt bildirilmiş ancak henüz gözlemlenememiştir.

Yaygın adları

Dağ karaağacı.

Çiçek zamanı

Mart-Nisan ayları.

Yükseklik

100-1600 metre arası.

Etimoloji

Cins adı Latince “kahverengi” anlamına gelmektedir. Olasılıkla bizdeki karaağaç benzeri bir bağıntıya sahiptir. Tür adı Latince “tüysüz” anlamına gelir. Türün samara yapısına işaret eder.

Mutfak

Yapraklar çiğ ya da pişirilerek tüketilebilir. Olgun olmayan meyveler çiğ olarak tüketilebilir ve nefesi hoş kokulu hale getirir.

Geleneksel tıp

Kabuğun içi büzücü, yatıştırıcı ve hafif idrar söktürücüdür. İshal, romatizma, yaralar, basur vb. tedavisinde dahili ve harici olarak kullanılır ve ülserlerin tedavisinde ağız gargarası olarak da kullanılır.

İbn-i Sînâ: Yaprakları taze halde iken tüketilir. Cildi parlatmak ve görüşü iyileştirmek için kullanılır. Kabuğu yara iyileştirici ve iltihap gidericidir. Kırık kemiklerin kaynamasını sağlamak için kök ve yaprakları kullanılır. Yine kabuğu balgam söktürücüdür.

Literatür

Flora Anglica 95. 1762. Huds.

Bir Yorum Yazın Cevabı iptal et

Exit mobile version