Coğrafi dağılım.
Cins Avrasya ve Afrika’ya özgüdür ancak günümüzde neredeyse dünyanın tamamına dağılmıştır.
Cinse ait fosiller Holosen dönemine tarihlenmektedir. Örneğin Hindistan’da Spergula rubra‘ya ait Kuvaterner dönemi fosilleri bulunmuştur. Bu, cinsin en azından yakın jeolojik geçmişte geniş bir coğrafyada var olduğunu göstermektedir.
Bitkilerin Avrupa’nın çoğı dilindeki adı Latince orijinlidir ve bu da Roma İmparatorluğu döneminde Akdeniz çevresinde yayılmış olabileceğini düşündürmektedir. Öte yandan Roma’nın uğramadığı Kuzey Avrupa’daki isimler fark orijinlidir.
Yapraklarında oksalat buluması nedeniyle büyük miktarda tüketimi otçul hayvanlarda toksik etkiye neden olabilir.
Spergula (Delicekişniş) tek ya da nadiren çok yıllık otlardan oluşan bir cinstir. Kazık kök ince ila kalındır. Gövde yükselici, sıklıkla yatık, basit ya da tabanda çok dallı ve silindirik ya da hafifçe köşelidir. Yapraklar karşılıklı dizilişli ancak 8 ila 15 adetten oluşan küme halinde olmaları nedeniyle halkavi dizilişli gibi gözüken, sapsız, şeritsi ve tepede küttür. Çiçek sapları dik ila yükselicidir. Çiçek durumu terminal ve açık ya da yayık talkımlar halindedir.
Bırahte çift halinde ve miniktir. Çanak yapraklar serbest, gümüş renkli, eliptik ila yumurtamsı, otsu, kuruzarsı kenarlı ve küt ya da sivri uçludur. Taç yapraklar 5 adet, beyaz renkli ve düz uçludur. Ercik 5 ila 10 arası sayıdadır. Boyuncuk 5 adet, serbest ve ipliksidir.
Kapsül yumurtamsıdır ve 5 adet yayılıcı ila hafifçe kıvrık valf tarafından açılmaktadır. Tohumlar kapsül başına 5 ila 25 adet, siyahımsı, dairesel, küresel ila merceksidir.
