İçeriğe geç

Serapias vomeracea (Sağır kulağı)

Sağırkulağı


Anahtar kelimeler: Akdeniz elementi.

Dolaşım

Bitkiler › Kuşkonmaz takımı › Salepgiller › Sağırkulak › Sağır kulağı

Dağılımı

Akdeniz havzası ile Avrupa’dan Kafkasya’ya kadar olan bölgede doğal olarak yayılış gösterir.

Genel bilgiler

10 ila 40 cm büyüyebilen bir bitkidir. İki adet oval yumrusu vardır. Renk ve biçim bakımından hayli değişken bir türdür. Gövde yeşil, iki adet zarsı taban yaprağı ve 6 ila 8 arası gövde yaprağı vardır, bunlar mızraksı ve parlak yeşil ya da kırmızımsıdır. Çiçek kurulu 3 ila 10 arası çiçek taşır, dar ve uzunlamasınadır. Bırahte mızraksıdır ve tepallerden çok daha uzundur. Bunlar kırmızı mor ve koyu boyuna damarlıdır. Dış tepal mızraksı ve dik ve kask benzeri biçimdedir. Mor kırmızı ya da pembe renkli ve koyu damarlıdır. İç yanal tepaller kahverengimsi mor renklidir ve neredeyse kask tarafından tamamen örtülüdürler. Dudak tuğla kırmızısı, üç loblu ve diğer tepallerden daha büyüktür. Hypochile içbükey ve kaskın içinde ve iki tüylü yanal lobludur. Epichile üçgensi mızraksı, genellikle mor kırmızı ve hayli tüylüdür. Mahmuz görülmez.

Gözlem

Çalılık, makilik ve çayırlarda görülür. Kocaeli için yaygın bir türdür. İl genelinde yüzlerce bireylik popülasyonları gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Sağırkulağı, Sığırkulağı, Katırtınağı.

Çiçek zamanı

Mart-Mayıs ayları.

Yükseklik

0-1000 metre arası.

Etimoloji

Adını, Greko-Mısır tanrısı Serapis’ten (Σάρᾱπις) almaktadır. Serapis’in kadim Mısır tanrısı Osiris’in sonraki dönemdeki karşılığı olduğu varsayılmaktadır. Öküz tanrı Apis, Osiris’in yeryüzündeki simgesi olduğu düşünülerek Osirapis olarak adlandırılmıştır. Serapias türlerinin çiçekleri de yüzeysel olarak antik Apis tasvirlerini andırmaktadır. Cinsin Türkçe resmî adı “sağırkulağı” olmakla birlikte yukarıdaki bağıntı göz önüne alındığında, “sığırkulağı” isimlendirmesi daha mantıklı gözükmektedir. Tür adı Latince “saban demiri” anlamına gelir. Çiçek dudağının (labellum) apikal bölümüne işaret eder

Biliyor musunuz?

Bitki, tozlayıcıları kendine çekecek nektara sahip değildir. Bu nedenle görünümü ile böcekleri “aldatır”. Çiçeğin üst bölümü böcekler için minik bir mağara gibidir ve sıklıkla böcekler tarafından dinlenmek için kullanılır. Dinlenmek için çiçeğe gelen böcek polenlere bulaşmış bir halde gider.

Fotoğrafları

Literatür

Prodrome de la Flore Corse 1: 378. 1910. (Burm.f.) Briq.

Bir Yorum Yazın