Physalis alkekengi

Güveyfeneri


Anahtar kelimeler: Tıbbi bitki, Yenilebilir bitkiZehirli bitki.

Dolaşım

Bitkiler › Patlıcan takımı › Patlıcangiller › Güveyfeneri › Güvey feneri

Dağılımı

Doğal olarak Avrupa ve Asya’da yayılış gösterir.

Genel bilgiler

30 ila 60 cm büyüyebilir. Gövde basit ya da dallı ve üst bölümde kısaca tüylüdür. Sarmal biçimli yapraklar 6 ila 12 cm uzunluğunda ve 4 ila 9 cm genişliğindedir. Çiçekler beyazdır, beş loblu taç görülür. Şişkin çanak turuncu kırmızı renklidir ve meyvenin etrafını sarar. Çiçekler yeşilimsi beyaz renkli ve erseliktir.

Gözlem

Ormanlık alanlar ve dere kenarında görülür. İl genelinde yaygın olarak gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Güveyfeneri, Gelinfeneri, Gelin otu, Kembel otu, Kambil otu, Kandil otu, Kızıl kaytarma, Teleme otu, Yabani biber, Patlangaç, Kızılyörük.

Etimoloji

Cins adı Antik Yunanca “mesane” anlamına gelir. Meyve yapısına işaret eder ve bu nedenle mesane ile ilgili sorunların tedavisinde kullanılırdı. Tür adı Arapça “mesane kirazı” anlamına gelir. Türün çanağı açık biçimde mesaneye andırır.

Mutfak

Olgun meyveler (turuncu kırmızı renkli çanak değil!) çiğ ya da pişirilerek tüketilebilir. İçerdiği C vitamini limonun iki katıdır.

Geleneksel tıp

İdrar söktürücü, antiseptik, karaciğer düzeltici ve sakinleştirici olarak kullanılır. İltihap giderici, ateş düşürücü, öksürük kesici ve balgam söktürücüdür. Üriner ve deri hastalıklarının tedavisinde kullanılmıştır. Meyvesi boğaz ağrısı ve derideki kızarıklıkların tedavisinde kullanılır. Olgun meyve idrar söktürücü ve taş düşürücüdür. Yaprak ve gövde ateş düşürücüdür. Tohumları erken doğuma neden olur.

Dioscorides: Meyveleri mesaneye benzer. Meyveleri taç olarak kullanılır. İdrar sarılığını giderir.

İbn-i Sînâ: Nasırlara uygulanır. Kulak ağrısını giderir. Astım ve nefes darlığı vakalarında başvurulur. İdrar yolları iltihaplarında etkilidir.

Abdulvehhâb bin Yusuf: Bağırsak parazitlerini düşürmek için tohumları kullanılır. Ağrılı idrara çıkma vakalarında başvurulur.

Dikkat

Fotoğrafları

Literatür

Species Plantarum 1: 183. 1753. L.

Yorum yazın