Coğrafi dağılım.
Cins Afrika, Akdeniz havzası ve Güney Asya’ya özgüdür.
Türleri kendi klorofiline sahiptir ve fotosentez yapabilirler. Ancak köklerinde geliştirdikleri haustorium ile çevrelerindeki baklagillerin veya çimenlerin köklerine bağlanarak onların suyunu ve minerallerini çalarlar.
Bazı türleri, gerçek sandal ağacı kadar değerli ve hoş kokulu bir uçucu yağa sahiptir.
Kökleri yüksek oranda tanen içerdiği için tarih boyunca deri tabaklamada ve yünleri parlak kırmızıya boyamakta kullanılmıştır.
Meyveleri kuşlar için birer besin kaynağıyken, içerdikleri asit ve bileşenler nedeniyle insanlar için zehirlidir.
Osyris (Morcak) her dem yeşil, iki evcikli küçük ağaçlar ve çalılardan oluşan bir cinstir. Dallar genellikle 3 çıkıntılı ya da 3 köşelidir. Yapraklar almaşlı dizilişli, sapsız, eliptik mızraksı ya da eliptik ters yumurtamsı, genellikle derimsi, elsi biçimde damarlıdır. Çiçek durumu koltuklarda ve erkek çiçekler talkım halinde iken dişi çiçekler tektir. Erkek çiçek durumundaki bırahteler ve ikincil bırahteler dökülücüdür.
Erkek çiçekler tek bir bırahte tarafından çevrilidir. Dişi çiçekler ise 2 ila 4 arası bırahte tarafından çevrilidir ve yanal yapraksı dallarda görülür. Çiçekler 3 parçalıdır. Yumurtalık alt durumlu, 1 bölümü ve tohum taslağı bölüm başına 2 ila 4 adettir. Boyuncuk iğne biçimli ve tepecikler 3 ya da 4 parçalıdır.
Erkek çiçeklerde ercikler erselik çiçeklerden hafifçe uzun ve yumurtalık tam gelişmemiştir. Dişi çiçeklerde ikincil bırahteler daha belirgin ve çiçek örtüsü tüpü kısadır. Meyve üzümsü, görece küçük, genellikle tepede gelişmemiş çiçek örtüsü görülmektedir. Tohumlar küreseldir.
