İçeriğe geç

Moehringia trinervia (Keleş ot)

Keleşot


Dolaşım

Bitkiler › Karanfil takımı › Karanfilgiller › Keleşot › Keleş ot

Dağılımı

Bitki doğal olarak Avrasya’da yayılış gösterir. Kuzey Amerika kıtasında doğallaşma eğilimindedir.

Genel bilgiler

30 cm büyüyebilir. Gövde dik ya da yükselici biçimdedir. Gövde tabanda dallı ve tüylüdür. Yakındaki yapraklar saplı, uzaktaki yapraklar ise yarı saplıdır. Çiçekler tek ve koltuklarda ya da tepede ya da koltuklarda talkım halindedir. Sap 5 ila 25 mm uzunluğunda, ince ve tüylüdür. Çanak yapraklar 4 ya da 5 adettir. Ercik 8 ila 10 arası sayıdadır ve bunlar taç yapraklardan kısadır. Kapsül küresel, sarımsı ve 2,5 ila 3 mm uzunluğundadır. Tohumlar siyah, küresel ve parlaktır.

Gözlem

Orman açıklıkları, yamaç ve yol kenarında görülür. İl genelinde yaygın olarak gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Keleşot.

Çiçek zamanı

Mayıs-Haziran ayları.

Yükseklik

0-1600 metre arası.

Etimoloji

Cins adı Latince “Paul Möhring’e” anlamına gelir. 21 Temmuz 1710 – 28 Ekim 1792 yılları arasında yaşamış Alman hayvan ve bitki bilimcidir. Kuşların modern sınıflandırmasına yönelik ilk çalışmalardan birinin sahibidir. Linnaeus ile sınıflandırma meselesi ile mektuplaşmıştır ve onun tarafından adı bu cinse verilerek ölümsüzleştirilmiştir. Bitkinin Türkçe adı olan “keleşot” ile ilgili detaya ulaşamadık. Sevan Nişanyan’a göre “keleş” kelimesi, Kürtçe “haydut” anlamına geliyor. Aynı kelimenin Türkçede de “güzel görünümlü” manasına geldiği kayıtlar arasında. Her iki senaryoda da bitki ile bağıntısı açık değil. Tür adı Antik Yunanca “üç damarlı” anlamına gelir. Yapraklardaki belirgin üç damara işaret eder. Özgün tanımda bu “foliis ovatis acutis petiolatis nervosis” olarak belirtilmiştir.

Biliyor musunuz?

Tohumları karıncıları kendine çeken ve “elaiosome” adı verilen etli bir yapıya sahiptir. Bu yapı karıncalar tarafından tüketilir ve bu arada bitki de tohumlarını karıncalar vasıtası ile dağıtmış olur. Bu nedenle bitkilerin karıncaların yuvalarına yakın yerlerde bulunması olağandır.

Fotoğrafları

Literatür

Manuel d’Herborisation en Suisse et en Valais 150. 1811. (L.) Clairv.

Bir Yorum Yazın