İçeriğe geç

Dianthus armeria (Tüylü karanfil)

Tüylü karanfil


Anahtar kelimeler:  Avrupa-Sibirya elementi.

Dolaşım

Bitkiler › Karanfil takımı › Karanfilgiller › Karanfil › Tüylü karanfil

Dağılımı

Bitki doğal olarak Kafkasya ve Avrupa’da yayılış gösterir. Süs bitkisi değeri nedeniyle Amerika kıtasında da doğallaşmıştır.

Genel bilgiler

25 ila 60 cm büyüyebilir. Yapraklar tüylü, koyu yeşil renkli, ince ve 5 cm uzunluğundadır. Çiçekler 8 ila 15 mm çapındadır. Parlak kırmızımsı pembe renklidirler ve küçük beyaz noktalar taşıyan beş taç yaprak izlenir. Taç yapraklar diğer Dianthus türlerine göre daha dardır. Yaz sonuna doğru gövdelerin ucunda kümeler halinde belirirler. Popüler bir süs bitkisidir. Yapraklar karşılıklı dizilişli, sapsız ve hafifçe tüylüdür. Çiçek saplar gövdelerden daha fazla tüylüdür. Boru şeklindeki yeşil çanak beş tırtıklıdır. On adet ercik görülür. Geçirgen toprağı tercih eder. Güneşli bölgeleri tolere etmez, kuraklığa dayanıklıdır. Çiçekler kokusuzdur. Taç ve çanak yapraklar kaynaşık değil ayrıktır. Tek bir bitki 400 adet tohum üretebilir. Öğle saatlerinden sonra çiçeklerini kapatır.

Gözlem

Orman açıklıkları, tahrip edilmiş araziler ve yol kenarında görülür. İl genelinde yaygın olarak gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Tüylü karanfil.

Çiçek zamanı

Haziran-Ağustos ayları.

Yükseklik

0-1000 metre arası.

Etimoloji

Cins adı Antik Yunanca “tanrının çiçeği” anlamına gelir, ilk defa Theophrastus tarafından (diosanthos / διόσανθος) kullanılmıştır. Cins Antik Yunan tanrısı Zeus’a adanmıştır. Tür adı Latince “Armeria” anlamına gelir. Türün Armeria (Çimgüzeli) cinsi ile benzerliğine işaret eder. Matthias de L’Obel (1538 – 3 Mart 1616), Plantarum seu Stirpium Icones adlı eserinde bitkiyi “Armeria sylvestris altera” olarak kaydetmiştir.

Dianthus, adını tanrı Jüpiter’den almaktadır ve Yunanca Tanrı’nın çiçeği anlamına gelmektedir. Jüpiter, Hellen mitolojisindeki Zeus’un karşılığıdır. Cennetin ve yeryüzünün efendisi olarak kabul edilen Jüpiter; tanrıların ve insanların babası, hayatın efendisi, doğa kanunlarının kişiselleştiği varlık ve hava olaylarının tanrısıdır. Zeus ile Jüpiter arasındaki en önemli fark; Zeus’un zaman zaman insanların arasında tebdil-i kıyafet dolaşmasına rağmen, Jüpiter’in hiçbir zaman yeryüzüne inmemesidir. Roma Uygarlığı’nda karanfil, Jüpiter’in bitkisi olarak kabul edilirdi ve en erken dönemde yapılan taçlar, karanfil çiçeklerinden oluşurdu.

Dikkat

Fotoğrafları

Literatür

Species Plantarum 1: 410. 1753. L.

Bir Yorum Yazın