Coğrafi dağılım.
Araceae familyası yaklaşık 144 cins ve 4.000’den fazla türü kapsar. Başlıca nemli tropikal ve subtropikal ortamlarda yayılış gösteren bu familyanın en büyük çeşitliliği Neotropiklerde ve tropikal Güneydoğu Asya’da yoğunlaşmıştır, ancak Antarktika hariç dünyanın her yerinde bulunurlar.
Amorphophallus titanum (Ceset çiçeği) 3 metreye kadar boylanabilen ve 150 kg’a ulaşan çiçeğiyle dünyanın en büyük dallanmamış çiçek kuruluna sahiptir. Çiçek açtığında yaydığı çürüyen et kokusu 1 km öteden hissedilir. Bitkinin yumrusu 100 kilodan fazladır. Ömrü ise yaklaşık 200 yıldır. Her 10 yılda bir çiçek açan bikinin yumrusu her çiçek açışında küçülür.
Öte yandan en küçük çiçekli bitki de bu ailedendir. Wolffia cinsinin çiçeği sadece 0,3 ila 0,5 mm boyutundadır.
Hollanda bir yılda 60.000 Anthurium kesme çiçeği üretmektedir.
Aile en hızlı büyüyen bitkiyi de bünyesinde barındırmaktadır. Lemna minor, 2 gün içinde popülasyonunu ikiye katlayabilir. Tek bitki bir ay içinde 10.000’den fazla birey üretebilir.
İç mekanlarda yaygın olarak yetiştirilen Monstera, doğal ortamında yapraklarındaki delikler ve yarıklar sayesinde, rüzgarı yaprağı parçalamadan içinden geçirir, yağmur suyunun ağırlığını azaltır ve alttaki yapraklara ışık ulaşmasını sağlar.
Ailedeki bazı türler ısı üretmektedir ve çevre sıcaklığının düşük olduğu hallerde bile çiçekler 45 dereceye kadar yükselmektedir. Bu, böcekleri ısı vaat ederek soğuk havalarda çiçeklere çekebilmeye yönelik bir tozlaşma stratejisidir. Ayrıca bu havanın aşırı soğuması durumunda doku hasarını da asgari seviyede tutmaya yarar. Yine bazı türlerin çiçekleri çürümekte olan leş kokusunu yayarak özellikle leşçil böcekleri kendilerine çekerek tozlaşma sürecini destekler. Çürük et kokusu, aynı zamanda bitkinin ürettiği ısı ile daha hızlı yayılmaktadır. Hatta Symplocarpus foetidus gibi türler bu sayede etraflarındaki karı eriterek rekabetin düşük olduğu zamanda çiçek açarak avantaj sağlar.
Kocaeli’nde sıklıkla iç mekan bitkisi olarak yetiştirilen Dieffenbachia, Anthurium, Spathiphyllum ve Zamioculcas cinsleri bu aileye bağlıdır ve zehirlidirler. Ancak Spathiphyllum aynı zamanda kapalı ortamlardaki benzen, formaldehit, trikloroetilen, ksilen ve amonyağı havadan uzaklaştırmada en etkili bitkilerden biridir. Tek bir bitki 10 metrekarelik bir odadaki havayı %80 oranında temizleyebilir.
Bazı türler, köklerinden aldıkları fazla suyu ve minerali yaprak uçlarındaki özel gözeneklerden dışarı atarlar. Bu nedenle bitkiler ağlıyormuş gibi gözükürler. Aslında bu bitkilerin sağlıklı olduğunun göstergesidir.
Cinse bağlı çok sayıda tür insanlar için zehirlidir. Beri taraftan bazı türleri de ülkemizde tırşik adı verilen yemeğin hammaddesi olarak kullanılmaktadır. Akdeniz bölgesinde de yetiştirilen Colocasia esculenta dünya çapında milyonlarca insanın temel besin kaynağıdır. Xanthosoma sagittifolium ve Amorphophallus paeoniifolius türleri yenebilir yaprak ve yumruları nedeniyle kültüre alınmıştır. Çok sayıda türü özellikle tropikal kuşakta süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir.
Bitkilerin savunma stratejilerinin bir parçası olan kalsiyum oksalat kristalleri, bitkilerin yaprakları yenildiğinde sanki çok sayıda iğne ağza batıyormuş hissi verir ve geçici olarak şişkinlik ile dilsizliğe neden olur.
Araceae (Yılanyastığıgiller) yumrulu ya da rizomlu çok yıllık bitkilerden oluşan bir ailedir. Yapraklar tabanda, sıklıkla ağsı damarlı, saplı, almaşlı dizilişli, basit ya da bileşiktir. Çiçek durumu etli silindirik ya da çomaksı bir koçan (spadix) formundadır ve genellikle belirgin düz ya da kukuletalı yeşil, beyaz ya da diğer renklerdeki bırahteler tarafından çevrilmiştir.
Koçan minik ve genellikle tek eşeyli çiçekler tarafından kuşatılmıştır. Uçta erkek (staminate) ve tabana doğru da dişi (pistillate) çiçekler mevcuttur. Çiçek örtüsü mevcut ise miniktir ve 4 ila 6 ya da daha fazla serbest ya da birleşik bölümlüdür. Ercik 4 ila 6 adet, çoğunlukla iplikçiksiz ya da zaman zaman geniş düz iplikçiklidir. Meyveler üzümsü olup bölüm başına tek ya da çok sayıda tohumludur.
