Su altındaki yaprakları şeritsi, su yüzeyine yakın olanlar mızraksı ve su üzerinde olanlar ise yumurtamsı-yüreksidir. Aynı bitki, su derinliğine göre bu üç formdan birini sergilemektedir.
Her çiçek sadece bir gün açmaktadır. Genellikle sabah 8-9 gibi taç yaprakları tamamen açılır, öğleden sonra 3-4 gibi dökülmeye başlar. Tohumları, uygun koşullar yoksa 5 yıla kadar canlı kalabilir. Bir sulak alan kuruduğunda tohumlar bekleme moduna geçer, su geri geldiğinde ise çimlenirler.
Gövde ve yaprak sapları havalı boşluklar ile doludur. Bu sayede su altında oksijen depolayabilir, köklere oksijen taşıyabilir ve batmaz. Tek çenekliler içinde en büyük polenlere sahip türlerden biridir.

Bitki için önerilen çoban düdüğü adı, bitkinin Arapça karşılığı olan mizmar el-rai (مزمار الراعي)’den tercüme edilmiştir.
Kökleri kuduz tedavisinde, yaprakları ise meme tıkanıklığı vakalarında kullanılmakta, köklere ayrıca idrar söktürücü olarak da başvurulmakta ancak uzun süreli kullanımı mide ve bağırsak iltihabına neden olabileceği rapor edilmektedir. Yaprakları bilhassa antibakteriyel, kolesterol engelleyici, terletici, idrar söktürücü, gebelik engelleyici, kan şekeri ve kan basıncı düşürücü ve büzücü etkilidir.

Yapraklarında bulunan saponinler ve alkaloidler nedeniyle sığır, koyun, at gibi hayvanlar bu bitkiyi yemez. Ördekler ve su kuşları ise sadece tohumlarını yer. Bu sayede bitki otçul baskısından korunur.
Rizomları yoğun nişasta içerdiği için bazı kültürlerde pişirilerek yenir. Ancak özsuyu o kadar keskindir ki çiğ tüketildiğinde veya cilde temas ettiğinde ciddi tahrişe ve mide-bağırsak iltihabına yol açabilir.