İçeriğe geç

Ajuga reptans (Meryemsaçı)

Meryemsaçı


Anahtar kelimeler: Tıbbi bitki, Yenilebilir bitki, Avrupa-Sibirya elementi.

Dolaşım

Bitkiler › Ballıbaba takımı › Ballıbabagiller › Mayasılotu › Meryemsaçı

Dağılımı

Bitki doğal olarak Avrupa’da yayılış gösterir. Günümüzde başka bölgeler de istilacı tür olarak yayılmıştır.

Genel bilgiler

30 cm büyüyebilir. -15 dereceye kadar dayanıklıdır. Yapraklar karşılıklı dizilişli, koyu yeşil renkli ve mor lekelidir. Yapraklar 5 ila 8 cm uzunluğundadır. Mor çiçeklerle beraber 10 ila 15 cm uzunluğunda çiçek sapları görülür. Gövde dik, kare biçimli ve iki tarafı da tüylüdür. Yaprak ayaları tüysüz, eliptik ya da yumurtamsı, uçları yuvarlak ve kenarları yuvarlak tırtıklıdır. Çiçeklerin alt dudaklarında koyu renkli damarlar bulunur. Çanağın beş tırtıklı lobu vardır. Taç 14 ila 17 mm uzunluğunda, kısa tüplü iki dudaklı çiçekten oluşur. Üst dudak kısa, kenarı pürüzsüz ve düz iken alt dudak orta lobu en büyükleri olan üç loblu, düz ve ucu çentiklidir. İki uzun iki kısa dört ercik vardır. Tohumlar temmuz ve eylül aylarında olgunlaşır. Tohumlar 10 derecede 3 ila 4 haftada çimlenir. Çiçekler erseliktir.

Gözlem

Çayır, çalılık ve ormanlık alanlarda görülür. İl genelinde yaygın olarak gözlemlenmiştir.

Yaygın adları

Meryemsaçı.

Çiçek zamanı

Mart-Haziran ayları.

Yükseklik

0-1500 metre arası.

Etimoloji

Cins adı Antik Yunanca “boyunduruksuz” anlamına gelir. Çanak loblarının iki dudaklı değil de eşit olmasına işaret eder. Tür adı Latince “sürünücü” anlamına gelir. Türün sürünücü sitolonlarına işaret eder. İkili adlandırma öncesi adı “Teucrium foliis observe ovatis crenatis, caule simplicissimo, stolonibus reptansicibus”tur.

Mutfak

Genç sürgünleri çiğ olarak tüketilebilir.

Geleneksel tıp

Geleneksel olarak solunum yolları ile ilgili şikayetlerin tedavisinde kullanılır. Aşırı alkol tüketimin tedavisinde başvurulur. Bitkinin tamamı büzücüdür. Öksürük ve kan tükürme hallerinde başvurulur.

Biliyor musunuz?

Kanama durdurucu özelliği nedeniyle “marangoz otu” olarak bilinir.

Fotoğrafları

Literatür

Species Plantarum 2: 561. 1753. L.

Bir Yorum Yazın